خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





فرمت المپیکی صعود های ورزشی و چالش های پیش رو

     فرمت المپیکی صعود های ورزشی و چالش های پیش رو

    1 - سالهاست که مسابقات صعودهای ورزشی در سه رشته جداگانه لید – بولدرینگ – سرعت در عرصه های مختلف ملی و بین المللی برگزار می شود. به خصوص از سال 2007 که فدراسیون بین المللی صعود های ورزشی IFSC تاسیس شد این سه رشته عموما جداگانه و حتی در زمانهای متفاوت و با صعود کنندگان مختلف انجام می شود. واضح است که وجه مشترک هر سه رشته "صعود" است. اما هریک از این رشته ها، فیزیک بدنی و تمرینات خاص خود را طلب می کند. تجربه نشان می دهد که در جام های جهانی، ورزشکاران شاخصی که در هر سه رشته و یا حتی در دو رشته شرکت کرده باشند از انگشتان یک دست هم کمتر است. اگر از شونا کاکسی، شارلوت دوریف، شان مک کول و ژاکوب شوبرت بگذریم هیچ صعود کننده مطرحی برای شرکت در هر سه رشته از آمادگی لازم برخوردار نیست. بعلاوه تجربه مسابقات در طول سالهای نسبتا طولانی و به خصوص در سال 2016 نشان می دهد که ورزشکاران بیشتر تمایل به تخصصی شدن هر یک از رشته ها و کسب مهارت در یک رشته را دارند.

    2 – به نظر می رسد فرمت ترکیبی سه رشته صعودهای ورزشی تا حدودی امری تحمیلی است و نه کارشناسی. سه یا چهار سال پیش یکی از مقامات کمیته بین المللی المپیک که میهمان و ناظر مسابقات صعودهای ورزشی بود این فکر به مخیله اش خطور کرد که این سه رشته در ترکیب خود با شعار سه گانه المپیک تطابق دارد. شعار المپیک چنین است: سریعتر - بالاتر - قوی تر. این شعار به ترتیب با سه رشته سرعت - لید - بولدرینگ انطباق دارد؛ امری که البته در هیچ یک از رشته های ورزشی دیگر وجود ندارد. بعلاوه، احساس این بود که بازی های المپیک از مفهوم "صعود" خالی است. و حالا ورزشی پیدا شده که می تواند در فرمت ترکیبی خود هم شعارهای سه گانه المپیک را به تنهایی نمایندگی کند و هم اینکه ورزش و بازی های المپیک را از سطح افقی به دنیای عمودی و رو به بالا ارتقا دهد، چه بهتر از این!

    3 – اگر چه نوابغ صعودهای ورزشی جهان مثل آدام اوندرا و کریس شارما با فرمت ترکیبی صعود های ورزشی به شدت مخالف هستند. اما در هرحال فعلا باید منتظر بود تا در همین ماه سپتامبر در پاریس و سپس در ماه مارس 2017 ( اسفند امسال) در مجمع عمومی فدراسیون بین المللی صعودهای ورزشی، فرمت ترکیبی به نحو شایسته ای سامان دهی شود. در این صورت شاید نظرات عوض شد.

    4 - دیدگاه ها در مورد فرمت صعودهای ورزشی متفاوت است. اما فارغ از هر دیدگاهی آنچه که مهم است ذات صعود و میل سرکش انسان به بالا رفتن است. اینک، مفهوم مغفول مانده انسان در بازی های المپیک یعنی "میل معطوف به صعود" تحقق یافته است. نیروی جاذبه اهمیت خود را از دست داده و کم اثر شده است. جاذبه نیوتنی، با همه ی خدمتی که به انسان کرده مدت هاست که جذابیتش را از دست داده است. فیزیک گرانشی "نسبیت عام" - با همه ی شکوه اندیشه های انیشتن - دیر یا زود با فیزیک کوانتوم بطور کامل سازش خواهد کرد و یا در آن مستحیل خواهد شد. تلاش انسان در درون سالن های ورزشی و در طبیعت و در کائنات این است که نیروی جاذبه را به حال خود رها کند، آنچه که می ماند "صعود" است، بالا رفتن! به لوگوی IFSC نگاه کنید، از کره خاکی بیرون رفته است!


    این مطلب تا کنون 20 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : رشته ,ورزشی ,صعود ,المپیک ,صعودهای ,فرمت ,صعودهای ورزشی ,فرمت ترکیبی ,نیروی جاذبه ,بالا رفتن ,گانه المپیک ,مسابقات صعودهای ورزشی ,
    فرمت المپیکی صعود های ورزشی و چالش های پیش رو

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر